Soms krijgen mensen de geest. Ze krijgen er weer zin in. Ze geloven er weer in. Met Pinksteren vieren we dat er een wind kan gaan waaien in onze harten. Om als nieuwe mensen te worden. Die wind noemen we ook Gods adem of de heilige geest.
Het is voor veel mensen geen gemakkelijke tijd. Velen zoeken naar houvast en naar manieren om zinvol bezig te zijn. Enthousiast worden om je in te zetten voor iets zinvols! Dat er weer een vuurtje in je gaat branden. Vleugels krijgen. Boven jezelf uitstijgen en de ruimte pakken die er is. Dat gun je iedereen en toch zeker je kinderen.
Zo is dat ook met God die alle mensen als zijn kinderen ziet. Wat zou het prachtig zijn als kinderen in Gaza, Oekraïne en Soedan net als onze eigen kinderen, die kansen kregen om naar school te gaan, een mooi vak te leren om elkaar weer te helpen hun samenleving op te bouwen? Wat zou het mooi zijn als we hier, ondanks eigen problemen, oog blijven houden voor de zorgen van anderen? Stoppen met het elkaar te verketteren. Doorgaan met liefhebben!
Met Pinksteren vieren we dat deze liefde als een wind door de harten van mensen waait, dat we elkaar ongeacht ieders achtergrond, het allerbeste wensen! Dat we gewoon blij kunnen zijn als het onze buur, dichtbij en veraf goed gaat! Het gebeurt al heel vaak in de straten van gemeente Rheden en we hopen en bidden dat het als een lopend vuurtje verder gaat. Vrede voor deze wereld is mogelijk. Het begint dichtbij, maar de Geest waait overal.